7 lipca odbyła się druga tura wyborów do Zgromadzenia Narodowego (Assemblée Nationale) we Francji. Frekwencja wyniosła 66,6%, nieznacznie mniej niż w pierwszej turze, gdzie osiągnęła 66,7%. W porównaniu do wyborów z 2022 roku, gdzie frekwencja wyniosła odpowiednio 47,5% i 46,2%, jest to znaczący wzrost oraz najwyższa frekwencja od 1997 roku. Mobilizacja wyborców wynikała z obaw przed przejęciem władzy przez skrajną prawicę Marine Le Pen. Ostatni raz umiarkowana prawica rządziła we Francji w latach 2007-2012 pod przywództwem Nicolasa Sarkozy’ego. Brak zwycięstwa Frontu Narodowego zaskoczył wielu obserwatorów.
W nowo wybranym Zgromadzeniu Narodowym zasiada 369 mężczyzn i 208 kobiet (36%), co stanowi niższy odsetek kobiet niż w wyborach parlamentarnych w 2022 roku. Zgromadzenie Narodowe liczy 577 członków, z których każdy reprezentuje jeden okręg wyborczy. Francja kontynentalna ma 539 okręgów wyborczych, reszta to terytoria zamorskie. Aby uzyskać mandat już w pierwszej turze, kandydat musi zdobyć bezwzględną większość głosów, czyli więcej niż 50% oddanych głosów przez co najmniej 25% uprawnionych do głosowania. W przypadku braku bezwzględnej większości, odbywa się druga tura. Do drugiej tury przechodzą kandydaci, którzy uzyskali co najmniej 12,5% głosów wszystkich uprawnionych do głosowania. Wysoka frekwencja umożliwia przejście nawet trzech lub czterech kandydatów do drugiej tury, co prowadzi do tzw. „triangulaires”. Jeśli frekwencja jest zbyt niska, do drugiej tury przechodzą dwaj kandydaci z najwyższymi wynikami.
W wyborach najwięcej mandatów zdobyła koalicja lewicowych i skrajnie lewicowych ugrupowań Nowy Front Ludowy (Nouveau Front populaire), która uzyskała 182 mandaty (28,28% głosów). Najwięcej mandatów w tej koalicji zdobyła Francja Niepokorna Jeana-Luca Mélenchona (74 mandaty), a resztę Partia Socjalistyczna (59 mandatów), francuscy zieloni (28 mandatów) oraz Partia Komunistyczna (9 mandatów). Jean-Luc Mélenchon domaga się fotela premiera, jednak to prezydent Emmanuel Macron mianuje premiera i może nie zgodzić się na jego kandydaturę.
Drugie miejsce zajęła koalicja Ensemble, skupiona wokół Odrodzenia (Renaissance) Emmanuela Macrona, zdobywając 168 mandatów (27,9% miejsc w parlamencie) i 21,79% głosów. W skład koalicji wchodzą również Ruch Demokratyczny (5,3% miejsc parlamentarnych) oraz Horizons (4,5% miejsc parlamentarnych). Koalicja straciła 76 mandatów w porównaniu do wcześniejszej kadencji.
Zjednoczenie Narodowe (Rassemblement National) Marine Le Pen, które wygrało pierwszą turę wyborów z wynikiem 33,15% głosów, ostatecznie zdobyło 143 mandaty (33,35% głosów). Sukces tej partii był ograniczony przez system większościowy, który preferuje większe koalicje i partie. Przed drugą turą około 220 kandydatów liberałów i lewicy wycofało się, aby zwiększyć szanse rywala Zjednoczenia Narodowego, co przypomina pakt senacki z polskich wyborów do Senatu w 2023 roku.
Czwarte miejsce zajęli prawicowi Republikanie (Les Républicains), zdobywając 48 mandatów (6,6% głosów). Partia straciła 16 mandatów w porównaniu do poprzedniej kadencji.
Pozostałe mandaty przypadły kandydatom niezrzeszonym lub z mniejszych partii. Żaden z bloków nie zdobył bezwzględnej większości, która wynosi 289 mandatów.