Wojna i pokój—polityka Donalda Trumpa

„Złota flota” Trumpa
13 stycznia 2026 r. w Arlington odbyło się sympozjum Surface Navy Association. Sekretarz Marynarki John Phelan przedstawił strategię rozwoju marynarki USA na nadchodzące lata. Złota Flota Trumpa ma służyć odbudowie floty, rewitalizacji morskich baz przemysłowych i zmianę sposobu działania Departamentu Obrony. Szokującym faktem, który podał sekretarz, jest fakt, że w 2022 roku Chiny miało około 1800 dużych statków handlowych w budowie, natomiast Stany Zjednoczone miały ich pięć. Zbrojenie, jak podaje John Phelan, służyć ma rywalizacji z innymi potęgami:

– Nasi przeciwnicy szybko się adaptują, przyspieszają produkcję i wprowadzają innowacje w alarmującym tempie. Na czele tej rywalizacji stoi Chińska Republika Ludowa, nasz najważniejszy strategiczny konkurent.

Zgodnie z planem Trumpa będziemy mieli największy tonaż w ramach kontrataków od czasów II wojny światowej. Flota składać się będzie z pancerników nowej generacji, niszczycieli, lotniskowców, amfibii, okrętów podwodnych, okrętów pomocniczych oraz bezzałogowców.  Zastanawiające jest budowanie przewagi przez Trumpa w świetle ostatnich wydarzeń.

„Epicka furia”
W sobotę 28 lutego USA rozpoczęła „Epicką furię” — operację wojskową USA i Izraela przeciwko Iranowi. Nazwa nie jest przypadkowa, ma sygnalizować to, co Trump ogłosił, mianowicie że „świat nigdy nie widział niczego podobnego”. Operacja inaczej zwana jest „Operacja Dekapitacja”, co odnosi się do zabójstwa ajatollah Ali Chamenei, który zginął w sobotę rano, w czasie amerykańsko-izraleskich nalotów. W niedzielę, jak poinformował Donald Trump, oprócz Chameneiego zginęło 48 przedstawicieli najwyższych władz Iranu. Irańskie rakiety i drony, w odpowiedzi na atak, zaatakowały amerykańskie bazy m.in. w Kuwejcie, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Katarze i Bahrajnie, a także Izraelu. Konflikt nadal trwa.

Ropa czy dominacja?
Po operacji „Absolute Resolve” (schwytanie Nicolása Maduro), Trump uderza po raz kolejny w Chiny. Schwytanie Maduro było strategicznym krokiem, ponieważ Wenezuela ściśle współpracowała z rosyjskim sektorem wydobywczym Pekinu. Natomiast atak na Iran jest kolejnym ciosem dla Chin, dla których Iran dostarcza około 80% ropy, odcięcie od tego źródła jest w stanie zmienić układ sił na globalnym rynku energii. Gdyby w Teheranie doszło do zmiany reżimu i łagodzenia sankcji, to Pekin albo musiałby płacić więcej, albo wejść w układ z dostawcami powiązanymi z USA. Natomiast Iran byłby uzależniony od łaski Pekinu jako odbiorca kluczowych komponentów. Szef MSZ Chin Wan Yi potępia atak USA i Izraela na Iran i wzywa do rozejmu. W relacjach chińsko-amerykańskich kluczowa będzie wizyta Donalda Trumpa w Pekinie planowana na przełom marca i kwietnia.

Co nam da obalenie reżimu?
Uzbrojenie Iranu wspierało Rosję w ataku na Ukrainę, więc obalenie reżimu w Teheranie będzie miało skutek nie tylko dla Stanów Zjednoczonych, ale i Europy.