Wyjazd na Ibizę wciąż stanowi kuszącą wizję spędzenia studenckich wakacji. Trzecia najmniejsza wyspa w archipelagu Balearów od lat 70. uchodzi za zachodnioeuropejskie centrum rozrywki, w którym co roku odbywają się wielkie imprezy masowe, goszczące najbardziej znanych twórców muzyki popularnej.
Nie mogąca się pochwalić bogatą historią ani imponującymi zabytkami wyspa, bez swojej rozrywkowo-turystycznej marki byłaby jednym z wielu miejsc na mapie Europy, z których ludzie raczej pragną uciec niż je odwiedzać. Bezkresne połacie wypalonej przez słońce pomarańczowej ziemi, gdzieniegdzie poprzecinane niewielkimi gajami oliwnymi, uzmysławiają co bardziej dociekliwym turystom, że Ibiza nie oferuje swoim mieszkańcom zbyt wiele poza masową turystyką.
Tym większe zdziwienie wśród przybyszów z Europy Północnej – nazywanych przez miejscowych „turystami z Północy” – budzi fakt, że branża turystyczna, dająca tysiącom ludzi zatrudnienie, jest jednocześnie postrzegana jako źródło problemów i ubóstwa. Dla wielu Balearczyków perspektywa ograniczenia napływu turystów nastawionych wyłącznie na imprezowanie wydaje się kuszącą wizją przyszłości. Goście ci stanowią dla mieszkańców uciążliwy element codzienności – nadużywają alkoholu, zachowują się nieobyczajnie, generują hałas oraz zanieczyszczają środowisko naturalne odpadami.
Nic dziwnego, że na Ibizie narasta ruch antyturystyczny. Organizacje obywatelskie, takie jak Prou Eivissa („Dość Ibizie”), domagają się ograniczenia liczby łóżek hotelowych i krótkoterminowych wynajmów, a także wprowadzenia surowszych zasad dotyczących ochrony środowiska. Mieszkańcy protestują przeciwko degradacji przyrody, w tym niszczeniu podwodnych łąk posidonii. Coraz głośniej mówi się także o kryzysie mieszkaniowym: pracownicy sezonowi, a nawet nauczyciele czy pielęgniarki, często nie są w stanie pozwolić sobie na wynajem mieszkania i zmuszeni są mieszkać w samochodach czy kamperach.
Coraz wyraźniej widać także zaangażowanie ruchów i partii politycznych, które starają się wpłynąć na przyszłość wyspy. Partie lokalne, a także część polityków regionalnego parlamentu Balearów, opowiadają się za zmianą charakteru turystyki na Ibizie: od modelu opartego na masowych imprezach ku turystyce zrównoważonej, rodzinnej i ekologicznej. Ich postulaty obejmują wprowadzenie limitów miejsc noclegowych, większe inwestycje w ochronę przyrody, a także promowanie oferty kulturalnej i rekreacyjnej niezależnej od nocnego życia klubowego. Debata ta coraz mocniej dzieli opinię publiczną – między tymi, którzy czerpią zyski z masowego napływu turystów, a tymi, którzy widzą w nim zagrożenie dla jakości życia i lokalnej tożsamości.
Czy oznacza to, że w przyszłości Ibiza przestanie być znanym centrum rozrywki? Na razie trudno to sobie wyobrazić, ponieważ nocne kluby i wielkie imprezy nadal przyciągają setki tysięcy turystów z całego świata. Jednak coraz silniejsze ruchy społeczne i polityczne wskazują, że wyspa może przejść stopniową transformację – od symbolu głośnej zabawy ku miejscu bardziej zrównoważonego wypoczynku. To, czy Ibiza zachowa swój dotychczasowy charakter, czy też spróbuje odbudować reputację w oparciu o inne wartości, pozostaje otwartym pytaniem, które zadecyduje o jej przyszłej tożsamości.